یک معضل همیشگی برای کاربران ویندوز xp و چیزی که همتون تا حالا باهاش مواجه شدید اینه که هر نسخه ویندوزی که ارایه میشه دارای شماره

سریال خاصی است و میخوام یک سریال کلی برای همه ویندوز های موجود در بازار اعم از sp1 و sp2 و sp3 ارایه کنم . این شماره سریال تنها ممکن

است برای ویندوزهای 64 بیتی کارایی نداشته باشد


شماره سریال : X6YWJ – M4TG2 - DPGWJ – QCFR8 - 927M6

خیلی اوقات پیش می آید که کامپیوتر شما دچار ویروسی می شود که امکان اسکن و تشخیص آن توسط آنتی

ویروس وجود ندارد و یا آنکه ویروس با تشخیص نصب بودن آنتی ویروس بروی سیستمتان عملکرد آن را دچار اختلال

می کند و مانع از این می شود که شما بتوانید از آنتی ویروس خود برای اسکن کامپیوتر استفاده کنید. در این

شرایط چه باید کرد؟ آیا راهی وجود دارد که بتوان در این شرایط کامپیوتر را خودمان اسکن کنیم و مشکل به وجود

آمده در آنتی ویروس را برطرف کرد؟ پاسخ تمامی این سوالات مثبت است! در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی

ابتکاری و در عین حال کاربردی بپردازیم که با استفاده از آن میتوانید کامپیوتر خود را شخصأ اسکن کنید و ویروس

موجود را پاک کنید ، بدون بهره گیری از هیچ نوع آنتی ویروسی!

اولین قدم برای اسکن کردن کامپیوترتان نمایش فایل های مخفی در کامپیوتر می باشد.

برای انجام این کار : ابتدا با مراجعه به My Computer بروی منوی Tools کایک کنید و از منوی حاصل بروی عبارت

Folder Options کلیک کنید. سپس بروی برگه View کلیک کنید و در این برگه تیک کنار عبارت های Show

Hidden Files and Folders را فعال کنید و تیک کنار عبارت Hide Extensions For Known File Types را بردارید و

بروی عبارت OK کلیک نمایید.

اینک از طریق مسیر C:/Windows/system32 به پوشه System32 مراجعه کنید. پس از ورود به پوشه system32

بروی منوی View کلیک کنید و از منوی حاصل عبارت Details را انتخاب کنید.

حال در پوشه system32 بروی جدا کننده Date Modified کلیک کنید و آنرا به سمت راست بکشید به طوری که

تاریخ تمامی فایل ها به طور کامل نمایش داده شود.

فایل های نمایش داده شده در پوشه system32 فایل های سیستمی مربوط به ویندوز می باشد که اکثرا با پسوند

dll می باشد و این بخش معمولا مورد هدف ویروس ها و Spyware قرار می گیرد و خود را در بین این فایل ها مخفی

می کنند.

اگر دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثر این فایلهای قرار گرفته در این بخش دارای یک زمان مشخص می باشد و

این زمانها (مثلا 8/10/2004) معرف این می باشد که مایکروسافت در این تاریج برنامه مربوط به فایل مورد نظر را به

پایان رسانیده است (ترفندستان) و در واقع این زمان ها هیچ ربطی به زمان نصب ویندوز ندارد. حال اگر ویروس و یا

spyware به این بخش حمله کند زمان آن با زمان فایل های سیستمی موجود در پوشه system32 مطابق ندارد و

زمانی جدید تر از زمان مربوط به فایلهای سیستمی ویندوز خواهد بود و به راحتی از طریق مشاهده زمان های قرار

گرفته در Date Modified قابل تشخیص می باشد. البته نکته بسیار مهم که باید توجه شود این است که نصب یک

سخت افزار جدید و یا یک نرم افزار خاص می تواند فایلی را در این بخش کپی کند که زمان آن با زمان فایل های

سیستم مطابق ندارد.

پس برای اینکه فایلی را در این بخش به اشتباه پاک نکنید روشی را مطرح میکنیم که این اشتباه رخ ندهد:

اگر میان فایل های واقع در پوشه system32 به فایلی برخورد کردیدکه تاریخ آن با تاریخ فایل های سیستمی ویندوز

مطابقت نداردبروی این فایل کلیک راست کنید و گزینه Properties را انتخاب نمایید. سپس در پنجره Properties

بروی برگه Version کلیک کنید و در این برگه نام کمپانی و ورژن فایل مورد نظر را مطالعه کنید.

اگر اطلاعات این فایل شامل نام کمپانی و خیلی اطلاعات دیگر برایتان آشنا نبود نام فایل مورد نظر را در موتور

جستجو گر گوگل تایپ کنید و اگر در نتایج جستجو به این اشاره شده بود که این فایل ویروس است حتما آن را پاک

کنید ولی اگر در نتایج جستجو به آلوده بودن این فایل اشاره نشده بود این فایل به واسطه یک سخت افزار و یا نرم

افزاری به وجود آمده است.

طریقه عکس گرفتن از صفحه مانیتور در ویندوز XP را تقریبأ تمامی کاربران مبتدی و پیشرفته آگاه هستند ؛ زدن

کلید PrtScr و سپس Paste کردن در محیطی مانند Paint. در ویندوز ویستا هم این کار امکان پذیر است ، اما همان

طور که مشخص است این روش چندان مطلوب نیست چرا که عکس از کل صفحه گرفته میشود در نتیجه بسیاری

ترجیح میدهند از نرم افزارهای مرتبط استفاده کنند. اما ویندوز ویستا تدبیری بسیار عالی را در این زمینه اندیشیده

است و ابزاری با توانایی های بالا را برای گرفتن عکس از صفحه مانیتور را در خود گنجانده است. در این ترفند قصد

داریم به معرفی ابزار Snipping Tool ویندوز ویستا که اکثرأ کاربران از آن بی خبرند بپردازیم.

بدین منظور:

بر روی دکمه Start کلیک کنید.

در داخل فیلد جستجوی موجود در منوی Start ، عبارت snip را وارد کنید.

پس از ظاهر شدن Snipping Tool بر روی آن کلیک کنید.

خواهید دید که پنجره این ابزار باز میشود.

با انتخاب دکمه New چهار گزینه خواهید داشت که هر کدام (ترفندستان) برای گرفتن عکس از صفحه برای یک

منظور خاص است:

Free-form Snip به شما امکان عکس برداری از یک محدوده بدون قاعده را میدهد.

Rectangular Snip به منظور عکس برداری از یک محدوده مستطیلی استفاده میشود.

Windows Snip اجازه عکس برداری از پنجره ای که اکنون باز است را به شما میدهد.

و در آخر نیز Full-screen Snip از کل صفحه مانیتور عکس میگیرد.

پس از گرفتن عکس از صفحه ، تصویر شما در Clipboard ویندوز ذخیره میشود. اکنون شما میتوانید با استفاده از

یک نرم افزار ویرایش عکس همانند Paint ویندوز ، تصویر خود را با انجام عمل Paste بازیابی کنید.

به دو طریق ممکن است کثیف شود؛ از طریق ذرات گرد و غبار یا از طریق لکه‌های چرب مانند اثر انگشت. برای

تمیز کردن LCD از روشهای گوناگونی استفاده می شود ولی با توجه به ساختار و ساختمان LCD بهتر است از

روشهای زیر استفاده کرد:

1) برای پاک کردن ذرات غبار مناسبترین راه، استفاده از فشار هوا یا جاروب برقیهای مخصوص غبار روبی کامپیوتر

است.

2) نکته مهم در پاک کردن اثر انگشت و لکه های چرب این است هیچگاه از دستمال کاغذی استفاده نشود چون

بتدریج باعث خراشیدگی صفحه تصویر می شود. همچنین بکار بردن ساولن یا هرگونه مواد شیمیایی که در

ترکیب آنها از آمونیاک یا الکل استفاده شده باشد باعث زردشدن تدریجی صفحه تصویر می گردد.

برای زدودن لکه های چرب از روی صفحه تصویر کافی است مقداری پارچه نرم (مثل پارچه‌هایی که برای پاک

کردن عینک استفاده می شود) را با مقدار خیلی خیلی کمی آب و سرکه یا آب و صابون آغشته کرده و به نرمی

در یک جهت خاص مثلا از بالا به پایین روی صفحه تصویر کشید.

با رعایت نکات فوق بدون اینکه به صفحه تصویر آسیبی وارد شود می توان آن را تمیز کرد!

باطری ها یی که این روزها در بازار لپ تاپ متعارفند، سه نوع است:

1) باطری لیتیوم که جدیدترین و بهترین باطری بین اقسام دیگر است و نیز از قابلیت بیشتری در ذخیره انرژی

برخوردار بوده و عمر آن طولانی‌تر است.

2) باطریهای نیکل – متال هیدرید که در درجه دوم قرار دارند ولی به نسبت گران قیمتند.

3) باطریهای نیکل – کادمیوم که بدلیل نیاز آنها به دشارژ شدن کامل قبل از شارژ مجدد در درجه آخر قرار دارند.

صرفنظر از نوع باطریها بهتر است حداقل ماهی یکبار آنها را کاملا دشارژ کرد. برای این منظور باید لپ تاپ را بدون

اتصال به برق روشن نگاه داشت تا خودش خاموش شود و سپس بدون روشن کردن لپ تاپ باطری را حداقل به

مدت دوازده ساعت زیر شارژ قرار داد. در این صورت باطری شارژ بیشتری ذخیره می کند و هنگام مصرف عمر

طولانی‌تری خواهد داشت. البته نباید فراموش کرد که برای داشتن عمر بیشتر باطری هنگام مصرف لازم است

استفاده های مکانیکی از قبیل کار با CD ROM، DVD ROM، نور بیش از حد صفحه تصویر و . . . را به حداقل

رساند.

در واقع لپ تاپ و نوت بوک دو نام متفاوت برای یک چیز واحد است . با این توضیح که لغت لپ تاپ از پیشینه

بیشتری برخوردار است و اولین نسلهای کامپیوتر پرتابل که بسیارحجیمتر و سنگینتر از نمونه های امروزی آن

بودند ( وزن آنها در حدود 18 کیلوگرم، صفحه تصویر آنها 9 اینچ و هارد آنها20 مگابایت بود) ، با نام لپ تاپ به بازار

عرضه شد . حال آنکه لغت نوت بوک، بعدها که اندازه کامپیوتر های پرتابل به اندازه امروزی آن نزدیکتر شد ( یعنی

در حدود 20 * 25 سانتیمتر، ابعاد تقریبی یک دفترچه یادداشت ) مورد استفاده عموم قرار گرفت .

با این وجود در سالهای اخیر بدلیل پیشرفت چشمگیر قابلیتهای کامپیوترهای پرتابل و توجیه نکردن این همه

قابلیت توسط لغت نوت بوک بار دیگر لغت لپ تاپ با استقبال عمومی مواجه گردیده است .

آنچه مسلم است، لپ تاپهای آینده مانند دیگر اقسام کامپیوتر به سمت سرعت ریزپردازنده و ظرفیت (حافظه

موقت) بیشتر خواهند رفت. همچنین ممکن است حافظه های جانبی فعلی مثل فلاپی، CD و DVD جای خود را

به حافظه هایی از جنس نیمه هادی‌ها مانند فلش مموریهای (Flash Memory) فعلی بدهند که هم سبکترند و

هم کم حجمتر . تکنولوژی دیگری که امروزه کم و بیش مورد استفاده قرار می گیرد، انتقال دیتا به صورت بی‌سیم

است که مطمئنا در آینده پیشرفته‌تر و متعارف تر خواهد شد . و دست آخر به لحاظ شکل ظاهری نیز به نظر می

رسد طراحی کامپیوترهای همراه به سمتی برود که مانند یک ساعت مچی کوچک روی مچ دست کاربر بسته

شود یا مانند یک گوشی تلفن همراه داخل یک کیف کمری کوچک قرار گیرد.

در لپ تاپهای امروز اغلب پورتهای کم سرعت و پرپین قدیمی مانند پارالل ، سریال و کام دیگر به چشم نمی خورد

و پرت های USB2 و شبکه های بی سیم جایگزین آن شده اند. بنا براین اگر به هر دلیلی نیاز به پرتهای خاصی

به وجود آمد، می توان از دو راه حل استفاده کرد.

1 ) استفاده از پورت PCMCI: تمامی لپ تاپ های جدید و اغلب لپ تاپهای قدیمی مجهز به این پورت می باشند.

از طریق این پورت میتوان پورتهایی مثل پارالل، سریال و . . . و حتی لوازم جانبی متعدد مثل مودم ، انواع

درایورهای فلاپی، CD و . . . را به لپ تاپ متصل کرد.

2 ) استفاده از داکت: داکت یک جعبه است که معمولا از زیر به کامپیوتر متصل می شود و همه پورتهای قدیمی و

جدید را روی خود دارد . مزیت داکت نسبت به پورت PCMCI این است که هنگام استفاده از داکت به طور همزمان

می توان از همه پورتها استفاده کرد ولی با پورت PCMCI اغلب می توان تنها به یک پورت خاص دسترسی داشت.

البته تقریبا راه سومی هم وجود دارد و آن استفاده از آداپتورایی است که با پورت USB2 به کامپیوتر متصل می

شوند مثل تبدیل USB2 به پارالل؛ ولی از آنجا که غالبا خروجی این تبدیلها صد در صد حقیقی نیست، برای

مصارف حرفه‌ای مناسب نمی باشد.

به طور کلی لپ تاپ دارای دو مزیت مهم، یکی قابل حمل بودن و دیگری قابلیت کار کردن با باطری است که

سیتمهای PC فاقد آن می باشند. اگر از این دو مزیت صرفنظر کنیم و بخواهیم لپ تاپ و PC را با هم مقایسه

کنیم، می توان گفت هیچ فرقی بین توانایی این دو نوع سیستم نیست. اما لازم بذکر است که سیتسمهای PC

قابلیت بیشتری برای ارتقاء دارند اما در لپ تاپها معمولا فقط می توان هارد، رم و درایور لوح فشرده را ارتقاء داد و

همچنین غالبا قیمت یک لپ تاپ از مشابه آن در سیستمهای PC گرانتر است هر چند این اختلاف قیمت بدلیل

متداولترشدن استفاده از لپ تاپ روز به روز کمتر می شود؛ به طوری که این اختلاف از 200% در اوائل دهه

بیست به 20% در این روزها رسیده است.